Glasnost.gr

Της Σοφίας Τσάρου * Σε μαζικό παροξυσμό για το θέμα της ονομασίας του βόρειο γείτονα μας βρίσκεται η χώρα, σε αναμονή για την εαρινή σύνοδο του ΝΑΤΟ. Στην ατζέντα της συνόδου βρίσκεται η ένταξη της χώρας στην συμμαχία. Η πρωτεύουσα του Βορρά την θύμισε την Κυριακή 21 Ιανουαρίου διασταύρωση του καρναβαλιού του Ρίο και της Πάτρας. Άνθρωποι που χάνουν τα σπίτια και τις δουλειές τους θυμήθηκαν να ντυθούν καραγκιόζιδες για να διαδηλώσουν πλάι με αυτούς που τους τα παίρνουν. Πέρα από το κωμικό του πράγματος δεν έλειψαν και τραγικές στιγμές όπως ο εμπρησμός της κατάληψης Libertatia και κατόπιν η βεβήλωση του μνημείου του Ολοκαυτώματος από νεοναζί.

του Δημήτρη Μιλάνου Η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, σε αντίθεση με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, δεν είχε εδώ και εκατοντάδες χρόνια μια συνοχή και κοινή ηγεσία. Αντίθετα με την πάροδο των χρόνων είδαμε διασπάσεις και αυτονομήσεις ανά περιοχές. Διασπάσεις και σχισμές επί το πλείστον εθνικού χαρακτήρα. Πλέον σχεδόν στο σύνολο τους οι ορθόδοξες εκκλησίες βρίσκονται διηρημένες ανά χώρες.

του Νικολά Βοκανόβσκι* Το τελευταίο χρονικό διάστημα, εδώ στα Μπίτολα όπου και μένω τώρα, όπως και στην Ελλάδα, το κυρίαρχο θέμα συζήτησης είναι για το όνομα των Σκοπίων ή Μακεδονία. Έτσι αποφάσισα, με παρότρυνση συντρόφων, να τοποθετηθώ πάνω σε αυτό το θέμα, μιας και έχω εικόνα και από τις δύο πλευρές αφού έζησα και στις δυο χώρες.

Του Σταμάτη Μπατζιακούδη Για σας ο κινηματογράφος είναι ένα θέαμα. Για μένα είναι σχεδόν η αντίληψη του κόσμου. Ο κινηματογράφος είναι φορέας της κίνησης. Ο κινηματογράφος είναι τόλμη. Ο κινηματογράφος διαδίδει ιδέες. Αλλά ο κινηματογράφος είναι άρρωστος. Ο καπιταλισμός του έριξε στα μάτια χρυσόσκονη. Επιτήδειοι επιχειρηματίες τον στέλνουν στους δρόμους. Ο κομμουνισμός πρέπει να διαφυλάξει τον κινηματογράφο από τα χέρια των κερδοσκόπων. Διαφορετικά θα έχουμε ή κλακέτες Αμερικανικής εισαγωγής ή τα αιώνια δακρυσμένα μάτια του Μοζούκιν. Τι βαρετά πράγματα και τα δύο, μα περισσότερο το δεύτερο… Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι Κινο-φοτμ, Αυγουστος 1922

Του Γρηγόρη Καραγιαννίδη Το τραγούδι του αείμνηστου Giorgio Gaber ακουγόταν από τα ηχεία του ηλεκτρονικού υπολογιστή…

Του Στέλιου Κουτρένη Έρχονται Χριστούγεννα σε λίγες μέρες. Κλασσικά, ο καθένας μας θα στήσει και θα στολίσει το δεντράκι του, θα τοποθετήσει τα διάφορα απαστράπτοντα φωτάκια του στο μπαλκόνι, για να είναι συνεπής στο πνεύμα των ημερών, και θα προσμένει ευλαβικά συγγενείς ή φίλους, για να φάνε και να συζητήσουν θέματα ποικίλης φύσεως. Τα διάφορα κοινωνικά δίκτυα θα κατακλυστούν από μηνύματα αισιοδοξίας και αγάπης. Τα μαγαζάκια κάθε λογής διασκέδασης, ψυχαγωγίας και κατανάλωσης θα γεμίσουν ικανοποιητικά και διάφορα χριστουγεννιάτικα τραγούδια θα αντηχούν παντού. Πλάκα- πλάκα είναι μια καλοστεκούμενη και σωστά μορφοποιημένη εικόνα, αλλά πιθανόν αρκετά επιφανειακή για τη συγκεκριμένη περίοδο. Γιατί δεν ανησυχεί κανείς όμως;

Του Γρηγόρη Καραγιαννίδη Πέρασε κιόλας μία εβδομάδα από τότε… Από την ημέρα που τα πλήθη ξεχύθηκαν από τα σπίτια τους ακόμη και από τις 5 το χάραμα, βγαίνοντας στο δρόμο…