Γλάδστωνος και Βαϊμάρης γωνία...

Του Γρηγόρη Καραγιαννίδη

Τα συμπεράσματα από τις ημέρες αυτές δε χρειάζονται προλόγους. Στην οδό Γλάδστωνος δολοφονήθηκε φριχτά απλά ένας νέος άνθρωπος. Δολοφονήθηκε και η τελευταία αυταπάτη πως ζούμε σε μία «πολιτισμένη-ευρωπαϊκή» κοινωνία...

Θα το πω με μία λέξη: Βαϊμάρη. Ή, για να είμαι ακριβής, μια ανάμειξη Βαϊμάρης με το χειρότερο είδος εκχυδαϊσμού και εκφασισμού της κοινωνίας: αυτού που προκαλείται λόγω της εξαθλίωσης.

Η κρίση δε μας καταβαράθρωσε μόνο οικονομικά, αλλά μας εξαχρείωσε και σαν κοινωνία. Ήταν η κατάλληλη ευκαιρία των ναζιστοειδών «ζόμπι» να βγουν από τους τάφους και τα λαγούμια τους.

Έτσι, ο φασισμός, εκμεταλλευόμενος τούτη την απελπισία, μα και την ημιμάθεια (μαζί με τα «ίτε παίδες Ελλήνων» και λοιπές εθνικιστικές αηδίες που μας μάθαιναν στο σχολείο παραποιώντας την πραγματικότητα), αναγεννήθηκε, και έστρεψε μέρος της λαϊκής μάζας στο ψέμα, ρίχνοντας το φταίξιμο για τα δεινά της χώρας, στις κοινωνικές ομάδες που η συντηρητική και θρησκόληπτη κοινωνία μας είχε πάντοτε στο στόχαστρο: στη ΛΟΑΤ Κοινότητα, στην τουρκική και μακεδονική μειονότητα, στους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Και κάπως έτσι, φτάνουμε ξανά στην «εποχή των τεράτων»...

Γι' αυτό λοιπόν πρέπει να αντιδράσουμε. Για τον Ζακ, τον Παύλο, τον Σαχζάτ, και τον κάθε άνθρωπο. Γιατί χτες και σήμερα ήταν αυτοί, αύριο θα είμαστε εμείς και τα παιδιά μας.

Ας αποτινάξουμε λοιπόν από πάνω μας, κάθε στοιχείο συντηρητισμού, σεξισμού, ομοφοβίας, και πάσης φύσεως ρατσισμού . Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να ξεκινήσουμε το εγχείρημα. Ποιο εγχείρημα; Το τσάκισμα του φασισμού φυσικά. Γιατί με αυτόν δε συνδιαλέγεσαι, δε συζητάς, παρά μόνο τον πολεμάς και τον τσακίζεις.

ΥΓ: Έχει δίκιο ο Άκης Γαβριηλίδης. Υπάρχει ρατσισμός και εντός της Αριστεράς. Και κατ' εμέ, είναι ο χειρότερος. Γιατί είναι κρυφός και φοράει μάσκα.

ΥΓ2: «Αυτά είναι αφύσικα πράγματα. Υπάρχει μόνο άρρεν και θήλυ». Δε βγήκε από το στόμα κάποιου ακροδεξιού το παραπάνω. Το ξεστόμισε στέλεχος της Αριστεράς όταν του έθεσα το θέμα των δικαιωμάτων της ΛΟΑΤ Κοινότητας σε μία συζήτηση που είχαμε...