Του Δημήτρη Μιλάνου
Για σένα μιλάω, με την μεγάλη σημαία, που περήφανα κράδαινες στο σύνταγμα. Έλληνα μικροαστέ, άνθρωπε μικρέ. Άραγε όσο μεγαλύτερη η σημαία που κράταγες, τόσο μεγαλύτερη θα ήταν και η ηδονή που θα ένιωθες; Μέσα στο πλήθος, στον όχλο, είμαι σίγουρος πως νιώθεις μεγάλος. Νιώθεις εθνική υπερηφάνεια βλέποντας μερικούς χιλιάδες σαν και εσένα;
Από την μέρα που γεννήθηκες, έμαθες να σκύβεις κεφάλι στους δυνατότερος με αντάλλαγμα να συμπεριφέρεσαι αντίστοιχα στους πιο αδύναμους από εσένα.
Ναι, εσύ είσαι που θα κοροϊδέψεις έναν φτωχό, θα βρίσεις έναν γκέι, θα πουλήσεις τσαμπουκά όπου σε παίρνει μόνο. Αλλά στους από πάνω κότα. Στα αφεντικά τουμπεκί.
Όταν σε απέλυσαν ή μείωσαν τον μισθό και την σύνταξη και σου πήρε η εφορία και η τράπεζα το σπίτι, τι έκανες;
Ζεις στην σιγουριά σου και φοβάσαι. Ναι, φοβάσαι. Είσαι στην γωνία σου και κρατάς στην αγκαλιά σου τα ψίχουλα που έχεις, και τρέμεις μην τα χάσεις. Ζηλεύεις και ποθείς ό,τι δεν έχεις.
Εσένα λέω, που δεν έχεις σηκωθεί ποτέ από την καρέκλα σου να πολεμήσεις τους δυνάστες σου, που ποτέ δεν χτύπησες το χέρι στο τραπέζι για τα δικαιώματα σου.
Εσένα λέω θλιβερό ανθρωπάκι, που εδώ και δέκα χρόνια, η πατρίδα που αγαπάς ξεσκίζετε και ξεπουλιέται από τα αφεντικά σου, εσύ κρύβεσαι. Κρύβεσαι και κατηγορείς πρόσφυγες και μετανάστες για τα δεινά σου.
Ίσως νομίζεις πως τα λίγα φράγκα που βγάζεις ή δεν βγάζεις παραπάνω σε κάνουν ανώτερο. Βουτάς μέσα στα σκατά που σε ταΐζει η αστική τάξη και νομίζεις ότι είσαι το ίδιο, έχεις τα ίδια θέλω με αυτούς.
Σήμερα έτρεχες για την Μακεδονία την ελληνική. Έτρεξες σε ένα συνονθύλευμα με φασίστες μαχαιροβγάλτες, πραξικοπηματίες στρατόκαυλους, βασιλικούς, ψεκασμένους, δήθεν αριστερούς, και όποιον άλλο σαν και εσένα, αισθάνεται αρκετά μικρός. Αύριο θα τρέξεις για την Τουρκία και για τα δύο παιδιά μας που κυνηγάγανε πρόσφυγες για παράνομη επαναπροώθηση.
Πολεμάς για την αρχαία ελληνική γη και δεν ξέρεις τίποτα από τον πολιτισμό και τις άξιες της. Το ηθικό σου κενό προσπαθείς να το γεμίσεις με κιλά εθνικισμού. Τον τρόμο σου για την ζωή που φεύγει ενώ εσύ απλά κοιτάς, και προσπαθείς να την γεμίσεις με θυμιατά από παπάδες με φαρδιές τσέπες Έχεις φτάσει στον πάτο, απλά αρνείσαι να το καταλάβεις.
Είμαι σίγουρος πως θα συνεχίσεις να ζεις μέσα στα κόμπλεξ σου, και είμαι σίγουρος πως θα κάνεις αισθητή την παρουσία σου πάντα εκεί που σου περνάει.
Ο μόνος τρόπος φίλε Νεοελληνάκο για να σπάσεις τα δεσμά που σου προκαλούν αυτόν τον τρόμο, και που σε κρατάνε δέσμιο της μοίρας σου, είναι ένας. Σκότωσε τον εθνικιστική μικροαστό που κρύβεις μέσα σου.
Από την μέρα που γεννήθηκες, έμαθες να σκύβεις κεφάλι στους δυνατότερος με αντάλλαγμα να συμπεριφέρεσαι αντίστοιχα στους πιο αδύναμους από εσένα.
Ναι, εσύ είσαι που θα κοροϊδέψεις έναν φτωχό, θα βρίσεις έναν γκέι, θα πουλήσεις τσαμπουκά όπου σε παίρνει μόνο. Αλλά στους από πάνω κότα. Στα αφεντικά τουμπεκί.
Όταν σε απέλυσαν ή μείωσαν τον μισθό και την σύνταξη και σου πήρε η εφορία και η τράπεζα το σπίτι, τι έκανες;
Ζεις στην σιγουριά σου και φοβάσαι. Ναι, φοβάσαι. Είσαι στην γωνία σου και κρατάς στην αγκαλιά σου τα ψίχουλα που έχεις, και τρέμεις μην τα χάσεις. Ζηλεύεις και ποθείς ό,τι δεν έχεις.
Εσένα λέω, που δεν έχεις σηκωθεί ποτέ από την καρέκλα σου να πολεμήσεις τους δυνάστες σου, που ποτέ δεν χτύπησες το χέρι στο τραπέζι για τα δικαιώματα σου.
Εσένα λέω θλιβερό ανθρωπάκι, που εδώ και δέκα χρόνια, η πατρίδα που αγαπάς ξεσκίζετε και ξεπουλιέται από τα αφεντικά σου, εσύ κρύβεσαι. Κρύβεσαι και κατηγορείς πρόσφυγες και μετανάστες για τα δεινά σου.
Ίσως νομίζεις πως τα λίγα φράγκα που βγάζεις ή δεν βγάζεις παραπάνω σε κάνουν ανώτερο. Βουτάς μέσα στα σκατά που σε ταΐζει η αστική τάξη και νομίζεις ότι είσαι το ίδιο, έχεις τα ίδια θέλω με αυτούς.
Σήμερα έτρεχες για την Μακεδονία την ελληνική. Έτρεξες σε ένα συνονθύλευμα με φασίστες μαχαιροβγάλτες, πραξικοπηματίες στρατόκαυλους, βασιλικούς, ψεκασμένους, δήθεν αριστερούς, και όποιον άλλο σαν και εσένα, αισθάνεται αρκετά μικρός. Αύριο θα τρέξεις για την Τουρκία και για τα δύο παιδιά μας που κυνηγάγανε πρόσφυγες για παράνομη επαναπροώθηση.
Πολεμάς για την αρχαία ελληνική γη και δεν ξέρεις τίποτα από τον πολιτισμό και τις άξιες της. Το ηθικό σου κενό προσπαθείς να το γεμίσεις με κιλά εθνικισμού. Τον τρόμο σου για την ζωή που φεύγει ενώ εσύ απλά κοιτάς, και προσπαθείς να την γεμίσεις με θυμιατά από παπάδες με φαρδιές τσέπες Έχεις φτάσει στον πάτο, απλά αρνείσαι να το καταλάβεις.
Είμαι σίγουρος πως θα συνεχίσεις να ζεις μέσα στα κόμπλεξ σου, και είμαι σίγουρος πως θα κάνεις αισθητή την παρουσία σου πάντα εκεί που σου περνάει.
Ο μόνος τρόπος φίλε Νεοελληνάκο για να σπάσεις τα δεσμά που σου προκαλούν αυτόν τον τρόμο, και που σε κρατάνε δέσμιο της μοίρας σου, είναι ένας. Σκότωσε τον εθνικιστική μικροαστό που κρύβεις μέσα σου.
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
ΑπάντησηΔιαγραφή