Του Μουσταφά Τσολάκ
Καθώς έπινα τη ροζέ ρετσίνα μου σ' ένα μπαράκι της Κομοτηνής, όπου συχνάζει η νεολαία, και διάβαζα το εξαιρετικό βιβλίο του κορυφαίου αντιεθνικιστή Γιάννη Λάζαρη ("Το Άγνωστο 1821 - Η αποστασία των Ρωμιών", εκ. Δρόμων), αντιλήφθηκα πως η "άλλαξε" η μουσική και o dj από τα ρεμπέτικα που έπαιζε, άρχισε να παίζει Παντελίδη, Αργυρό και λοιπούς "σταρ" της υποκουλτούρας μας...
Και κάποια στιγμή, ακούω ένα τραγούδι, για μια "καριόλα" που ήταν στο "Αζούρο" και τη νεολαία να τρελαίνεται...
Έψαξα στο διαδίκτυο και βρήκα το "τραγουδοποιό", τον περίφημο Νάσο.
Ο Νάσος, λοιπόν, ένα παιδί -το πολύ 20 χρονών- απ' το Βόλο, έφτιαχνε "τραγουδάκια" τα οποία αναρτούσε στο youtube και έγινε διάσημος μετά από τη συμμετοχή του σε ένα τάλεντ σόου όπου τραγούδησε την... "καριόλα".
Στο συγκεκριμένο τάλεντ σόου, "έπεσε" πολύ χειροκρότημα στους εξής στίχους του Νάσου: "Σε είδα μ' άλλον αγκαλιά/ Να του δίνεις δυο φιλιά/ Και κραγιόν φορούσες σκούρο/ Και ήσασταν μεσ' στο Αζούρο/ Και εκεί τα είδα όλα / Μ' αυτόν μωρή καριόλα;"
Το βασικότερο όμως ήταν που οι "κριτές" όχι μόνο τον θεοποίησαν για το "εξαιρετικό χιούμορ" του και τα "μπινελίκια" του, αλλά συνέχισαν να ρωτάνε για τη "καριόλα" που τον "κεράτωσε".
Στη συνέχεια, ο Νάσος είπε πως έχει μια "έκπληξη" και τραγούδησε ένα κουπλέ για τους κριτές, στο οποίο ανέφερε τα ονόματα και των τρεις - βεβαίως και του καναλιού...
Τι έγινε μετά;
Ο Νάσος έγινε διάσημος, γύρισε βιντεοκλίπ, μάζεψε 4 εκ. φαν... και στον επόμενο γύρο του τάλεντ σόου βγήκε και τραγούδησε ένα τραγούδι για τις μανούλες... όπου ξανακέρδισε τις εντυπώσεις...
Αυτή είναι η νεοελληναραδίστικη νοοτροπία
Τώρα, βέβαια, θα πει κανείς "Τι κάθεσαι και ασχολείσαι μ' έναν πιτσιρικά που βγήκε με τα τραγούδια του και κέρδισε την καρδιά εκατομμυρίων ανθρώπων;"
Κάθομαι και ασχολούμαι γιατί αυτή είναι η νεοελληναραδίστικη κουλτούρα που καταπολεμώ εδώ και τόσα χρόνια: σεξισμός άνευ όριο ("καριόλα"), "γλείψιμο" προς τους ισχυρούς (τραγούδι για τους κριτές), πατρίς-θρησκεία-οικογένεια (τραγούδι για τη μανούλα) και ρατσιστικές/σεξιστικές ατακάρες για το όνομα του χιούμορ.
Και αυτά όχι μόνο περνάνε απαρατήρητα αλλά μαζεύουν και χειροκροτήματα.
Αν τα καταφέρεις σωστά και αφοσιωθείς στη σαπίλα γίνεσαι διάσημος, σταρ, "καλλιτέχνης"...
... ενώ αν την αρνείσαι και καταπολεμάς τη σαπίλα, τον σάπιο ιδεαλισμό των νεοελληναράδων, τον ρατσισμό και το σεξισμό τους, ή κάθεσαι και διαλύεις τους εθνικ(ιστικ)ούς τους μύθους όπως ο Λάζαρης, σε βρίζει όλη η χώρα και το καθεστώς και δέχεσαι απειλές για τη ζωή σου.
Εμείς θα συνεχίσουμε να ήμαστε με τους τελευταίους.
Ελπίζουμε και ο "μικρός" Νάσος να "μεγαλώσει" κάποια στιγμή και ν' αλλάξει στρατόπεδο...
Ξέρεις, αγαπητέ, δεν είναι πάντα ή το ένα ή το άλλο στρατόπεδο. Οι άνθρωποι κουβαλάμε πολλές αντιφάσεις. Τυχαίνει να γνωρίζω καλά το Νάσο. Ο Νάσος είναι αυτοδίδακτος τραγουδοποιός -χωρίς εισαγωγικά, γράφει τραγούδια, ανεξάρτητα από το αν είναι πολιτικά ορθός ο στίχος τους ή όχι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤαυτόχρονα ο Νάσος συμμετέχει σε εκπαιδευτικά προγράμματα και δράσεις για τα δικαιώματα των Ρομά.
Ναι, ανήκει σε εκείνο το κομμάτι της νεολαίας, που, όπως γράφεις, ακούει Παντελίδη και Αργυρό, την ίδια στιγμή όμως, συμμετέχει σε εκδηλώσεις μνήμης για το Ολοκαύτωμα των Ρομά.Ένα κομμάι της ιστορίας άγνωστο, που δε διδασκόμαστε ποτέ στα σχολικά βιβλία.
Ο Νάσος μεγάλωσε σε ένα γκέτο με συγκεκριμένα μουσικά ακούσματα και χωρίς τις ευκαιρίες να δει κριτικά όλα αυτά που αναφέρεις, ώστε να αποδομήσει τις κυρίαρχες αξίες. Εδώ δεν το έχουν κάνει ούτε παιδιά με πτυχία πανεπιστημίου και με περισσότερες ευκαιρίες να αναπτύξουν κριτική σκέψη.
Προτείνω λοιπόν, να μετριάσουμε λίγο τον ελιτισμό μας και να στρέψουμε την προσοχή μας περισσότερο στη δομική σαπίλα, στο σταρ σύστεμ, στη βιομηχανία της μουσικής και το πώς λειτουργεί, στους μάνατζερ που περιμένουν σαν τα κοράκια πάνω από παιδιά σαν το Νάσο, αντί να κάνουμε προσωπικές επιθέσεις.
Ας έχουμε στο νου μας το σύνθημα "punch up, not down".
Γιατί ανώνυμος; Μακάρι έτσι να είναι όπως τα λες. (*)
ΔιαγραφήΠάντως εμένα μου άρεσε το άρθρο κι οι προβληματισμοί που θέτει, καθώς δεν γνωρίζω το Νάσο, όμως αντιλαμβάνομαι ότι αυτό που περιγράφει είναι μία πραγματικότητα και το όνειρο πολλών παιδιών. Μακάρι ο Νάσος να είναι η εξαίρεση, δεν τον γνωρίζω και δεν θα τον μάθω διότι δεν παρακολουθώ τις κοσμικές στήλες και σαφέστατα συμφωνώ με τους στόχους που θέτεις, όμως προσωπικά δεν μου φάνηκε και ως προσωπική επίθεση αυτό που έγραψε ο Μουσταφά. Μήπως θα το διαβάσει ο Νάσος για να ενοχληθεί; Θα το μάθουμε εάν θα απαντήσει με κάποιο μελλοντικό του τραγούδι.
Προσωπικά βρέθηκα σε αυτή την ιστοσελίδα από ένα άρθρο του Μουσταφά Τσολάκ και κατέληξα, απρόσμενα, να γνωρίσω και τον Νάσο, χάρη στην παρέμβαση σου.
Σας ευχαριστώ αμφότερους.
(*) Εννοώ ότι η ανωνυμία υποτιμά την αξία των λόγων σου, καθώς δεν μπορούμε να επικοινωνήσουμε για να επιβεβαιώσουμε την αλήθεια των λεγομένων σου. Πόθεν προκύπτει ότι συμμετείχε σε εκδηλώσεις για το ολοκαύτωμα των Ρομά; Ποιος μου λέει ότι δεν πρόκειται για μία στημένη συνέντευξη μιας κι έχει μάνατζερ και πλέον όλα γίνονται επαγγελματικά;
Επίσης, σε σχέση με το "φαινόμενο Νάσος", έχει ενδιαφέρον να δούμε και μία άλλη όψη του ζητήματος: το πλήθος ρατσιστικών σχολίων κάτω από τα τραγούδια του στο youtube. Ρητορική μίσους ανατριχιαστική. Για μένα, αυτό είναι το ανησυχητικό δείγμα για τη νεολαία και τις αξίες της,όχι το αν ακούει Παντελίδη.
ΑπάντησηΔιαγραφή