Εκκλησία-κράτος-Αριστερά: Mία σχέση που πρέπει να εξεταστεί

Του Γρηγόρη Καραγιαννίδη

Το γεγονός συνέβη και ανακοινώθηκε μέσα στον Αύγουστο: Απαλλάσσονται από την καταβολή του ΕΝΦΙΑ τα ακίνητα του Αγίου Όρους, καθώς και άλλα ακίνητα εντός του ελληνικού κράτους, τα οποία υπάγονται σε αυτό. Την ίδια στιγμή, εκατομμύρια εξαθλιωμένοι από τα μνημόνια πολίτες, καλούνταν να καταβάλλουν το “αιματηρό χαράτσι” για τα σπίτια που με τόσο κόπο έχτισαν.


«Ελλάς-Ελλήνων-Χριστιανών, και την ορθοδοξία μη την αγγίζετε» το κλίμα με λίγα λόγια! Η εκκλησιαστική ασυδοσία σε όλο της το μεγαλείο, και με κρατική «ευλογία» εδώ και πολλά χρόνια.

Από την άλλη πλευρά, μία κυβέρνηση που υποστηρίζει ακόμη πως είναι... Αριστερή (!), ενώ έχει ξεκάθαρα συνθηκολογήσει απέναντι στη δικτατορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κοινού νομίσματος υπογράφοντας νέο μνημόνιο. Αυτή λοιπόν η κυβέρνηση απαλλάσσει τώρα την εκκλησία από τον ΕΝΦΙΑ.

Την εκκλησία που με πρόσχημα αυτοκρατορικά και σουλτανικά χρυσόβουλα -που οποιαδήποτε σοβαρή κρατική οντότητα θα τα είχε βγάλει άκυρα εδώ και χρόνια-, εκμεταλλεύεται αγρίως την κρατική γη, συσσωρεύοντας ταυτοχρόνως τεράστια ποσά για το δικό της όφελος, και μάλιστα σε μία εποχή που ο λαός μαστίζεται από την κοινωνική και οικονομική εξαθλίωση. Κι όλα τα παραπάνω γίνονται υποτίθεται «εις το όνομα του πατρός, και του υιού, και του αγίου πνεύματος»...

Ποιος ο λόγος που τα αναλύω αυτά; Επειδή ακόμη και η πρώτη κυβέρνηση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. δεν «τόλμησε» να αλλάξει την παραπάνω κατάσταση. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να βάλει όλη την Αριστερά της χώρας μας στη διαδικασία να πάρει μία σοβαρή απόφαση. Να καταλάβει δηλαδή πως, αν θέλει να λέγεται και να είναι σοβαρή Αριστερά, θα πρέπει να κόψει κάθε δεσμό και να σταματήσει να «χαριεντίζεται» με εκκλησίες, θρησκείες, και κάθε είδους άλλα «επουράνια θέματα». Και αν γίνει και «κυβερνώσα», να επιτευχθεί επιτέλους ο χωρισμός κράτους εκκλησίας, και για να το πω και με θεολογικούς όρους «απόδοτε τα Καίσαρος Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ». Μόνο έτσι το κράτος θα πάψει να δέχεται παρεμβάσεις από την εκκλησία, και θα μπορέσει να πραγματοποιήσει τη δήμευση της περιουσίας της, απαγορεύοντας της ταυτόχρονα την κατοχή άλλης. Τα χρήματα από την «αμαρτωλή περιουσία» θα μπορέσουν να διατεθούν για τη δημιουργία υποδομών, και η αρμοδιότητα της εκκλησίας θα περιοριστεί αποκλειστικά σε θέματα λατρείας, χωρίς κανένα απολύτως δικαίωμα παρέμβασής της στα τεκταινόμενα της χώρας.

Βέβαια κατά καιρούς ακούμε αντιδράσεις από μέρος του λαού σε ειδήσεις που ακούγονται σχετικά με το ενδεχόμενο κατάργησης της προσευχής ή του κατεβάσματος των εικόνων από τα σχολεία -μέτρα που προσωπικά συμφωνώ απόλυτα. Εδώ η Αριστερά πρέπει να δώσει στο λαό να καταλάβει πως σε μία σοσιαλιστική κοινωνία, η θρησκευτική πίστη δε θα απαγορεύεται -όπως πολλές φορές η δεξιά λέει, τρομάζοντας τους πιστούς-, αλλά θα είναι αποσυνδεδεμένη από τις κρατικές δομές και δε θα διδάσκεται στα σχολεία. Αλλά η ανεξιθρησκεία θα είναι δεδομένη. Οπότε είναι απολύτως ανούσια και βλακώδης η προπαγανδιστική κινδυνολογία των δημοσιευμάτων περί εικόνων και θρησκευτικών, αφού ακόμα και αν συμβούν αυτά που λέγονται, στην ουσία δε θα αλλάξει τίποτε στη «θρησκευτική ζωή» των πολιτών -τρανταχτό παράδειγμα η ΕΣΣΔ και ειδικά η Γιουγκοσλαβία του Τίτο, όπου συνέχιζαν και επί σοσιαλισμού να χτίζονται χριστιανικές εκκλησίες και μουσουλμανικά τεμένη.

Κλείνοντας θα ήθελα να υπενθυμίσω κάτι: Η στάση και οι πράξεις των κυβερνήσεων -και αυτών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α- σε σχέση με τη εκκλησία, κάνουν τον αναχρονισμό του μη χωρισμού να διαιωνίζεται. Μόνο Ιράν θα μπορούσε να θυμίζει αυτό. Κανένα κράτος δεν ανήκει σε κανέναν θεό. Τα κράτη ανήκουν στους κυρίαρχους λαούς τους. Η Αριστερά θα πρέπει να το θυμάται αυτό, και να σπάσει κάθε δεσμό που τη συνδέει με την εκκλησία, καθώς και τον αιώνιο γόρδιο δεσμό κράτους-εκκλησίας στην περίπτωση που έρθει στην κυβέρνηση.