Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μόνο στο σπίτι, Πειράζει τον Βασίλη.



Του Δημήτρη Μιλάνου

Χθες διαβάσαμε με ενδιαφέρον ένα facebook post του Βασίλη Τσιάρτα σχετικά με την συζήτηση περί ταυτότητας φύλου. Ο γνωστός ποδοσφαιριστής ευχήθηκε σε όσους ψήφισαν το νομοσχέδιο, να γίνουν οι πρώτες αλλαγές φύλου στα παιδιά τους. Και συνέχισε λέγοντας πως αυτοί, οι βουλευτές, θα νομιμοποιήσουν μέχρι και τους παιδόφιλους.

Βέβαια σε δεύτερο επίπεδο κάποιοι κακεντρεχείς του έστειλαν ότι ίσως να έχει λίγο ομοφοβικές απόψεις, ο Βασίλης όμως τους έβαλε στη θέση τους. Δεν είναι ομοφοβικός ή σεξιστής, οι άλλοι είναι απλά μη-φυσιολογικοί. Και σίγουρα επιτρέπετε να κάνουν ότι θέλουν σπίτι τους, αλλά προς Θεού, μην το κάνουν και έξω. Άκου εκεί, να θέλουν να φιλιούνται δυο ενήλικες άνθρωποι έξω στο δρόμο. Άλλωστε όπως έγραψε και η τελευταία έκδοση της βίβλου, ο Θεός έφτιαξε τον Αδάμ και την Εύα, όχι τον Αδάμ και τον Μπάμπη.


Δεν μπορούν να είναι ζευγάρια μας ενημερώνει ο κ. Τσιάρτας. Δεν μπορούν να δείχνουν την σεξουαλικότητα τους σε κοινή θέα, γιατί είναι θέμα αισθητικής και αξιοπρέπειας. Πράγματι, θέμα αισθητικής ατομικά για κάθε άτομο υπάρχει. Αν σε ενοχλεί να βλέπεις κάτι όμως, άπλα γυρνάς το κεφάλι σου φιλαράκι. Επειδή κάποιος είναι lgtqi, χοντρός, κοντός, με άσχημα/φτηνά ρούχα και σου χαλάει την αισθητική γύρνα το κεφάλι και άντε στην ευχή του Θεού σου. Αλλά αξιοπρέπειας; Γιατί δεν είναι αξιοπρεπές το θέαμα δυο ερωτευμένων ανθρώπων; 

Βέβαια σε λεσβιακές πορνό ταινίες δεν υπάρχει θέμα αισθητικής και αξιοπρέπειας να φανταστώ, έτσι;

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Πράγματι, ο κ. Τσιάρτας έχει κάθε δικαίωμα να έχει σεξιστική και ρατσιστική άποψη. Δεν ανήκει άλλωστε σε κάποια μειονότητα, δεν είναι μετανάστης/πρόσφυγας, δεν είναι lgbtqi ώστε η Ελληνική Δημοκρατία να του παρέχει λιγότερα δικαιώματα. Ωστόσο κάποια στιγμή σε αυτή την μνημονιακή μπανανία που λέγεται Ελλάδα, πρέπει να αντιληφθούμε πως η κάθε μικροαστική, συντηρητική ανιστόρητη και χωρίς επιστημονικά τεκμήρια αποψάρα μας, δεν μπορεί να είναι τροχοπέδη στην ζωή των άλλων.




Αποψάρες που δυστυχώς υπάρχουν και στην Αριστερά, και ταυτίζουν τον αμοιβαίο έρωτα μεταξύ δυο ανθρώπων με παιδοφιλία, ζωοφιλία, νεκροφιλία και ότι άλλο μπορεί να φτιάξει η νοσηρή φαντασία τους. Και δυστυχώς σε αυτούς τους ανθρώπους δεν μετράνει επιστημονικά/κοινωνικά ή ανθρωπιστικά επιχειρήματα. 

Άνθρωποι που προτιμάνε να μεγαλώσει ένα παιδί στο δρόμο ορφανό, παρά από δύο μανάδες. 

Εκεί καταλαβαίνεις φίλε ότι το σύστημα απέτυχε. Όταν ο εχθρός είναι οι άνθρωποι που αγαπιούνται.

Σχόλια

Popular Posts

Το όνομα "Μακεδονία"

του Νικολά Βοκανόβσκι* Το τελευταίο χρονικό διάστημα, εδώ στα Μπίτολα όπου και μένω τώρα, όπως και στην Ελλάδα, το κυρίαρχο θέμα συζήτησης είναι για το όνομα των Σκοπίων ή Μακεδονία. Έτσι αποφάσισα, με παρότρυνση συντρόφων, να τοποθετηθώ πάνω σε αυτό το θέμα, μιας και έχω εικόνα και από τις δύο πλευρές αφού έζησα και στις δυο χώρες.

Περι νομοσχεδίων ο λόγος

Του Μάριου Ρουφικτού Τις τελευταίες ημέρες επικρατεί ένας έντονος «ντόρος» στην ελληνική κοινωνία αναφορικά με τα τελευταία νομοσχέδια όπου πλέον αναγνωρίζεται νομικά η ταυτότητα φύλου για τα διεμφυλικά άτομα καθώς και η δυνατότητα αλλαγής φύλου από τα 15, όχι μόνο στην ευρύτερη κοινωνία αλλά και εντός των «τοιχών» της αριστεράς.

Ταξική συνείδηση ή Εθνική συνείδηση;

Του Φώτη Τζώρτζη Γίνεται να συνυπάρχει ταξική συνείδηση και εθνική συνείδηση ταυτόχρονα; Αυτό το ερώτημα υπάρχει και αιωρείται με μια ασάφεια ιδίως από τα πολλά κόμματα της Αριστεράς που για λόγους συσπείρωσης σε ένα κοινό μέτωπο (για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού και την προοπτική της αταξικής κοινωνίας) προσπαθεί να συγκεράσει αντίθετες έννοιες. Εδώ θα πρέπει να δούμε αυτές τις έννοιες ξεχωριστά ώστε να τις προσδιορίσουμε. Τι είναι η "εθνική συνείδηση"; Είναι κάτι το πραγματικό; Έχει υπόσταση ιστορική και διαλεκτική; Εδώ την απάντηση τη δίνει πολύ εύστοχα ο Benedict Anderson στο βιβλίο του Φαντασιακές Κοινότητες (Imagined Communities) ή νοερές κοινότητες. Ο Άντερσον όρισε το έθνος ως μια φαντασιακή πολιτική κοινότητα την οποία κανείς φαντάζεται ως περιορισμένη και κυρίαρχη. Τα μέλη της τηρούν στο μυαλό τους μια νοητή εικόνα των σχέσεων μεταξύ τους, όπως π.χ. στην περίπτωση εθνικής ενότητας που αισθάνονται τα μέλη όταν η «φα...