Ο ΣΥΡΙΖΑ που το πάει ...

Του Στέλιου Κουτρένη

Εδώ και δύο χρόνια περίπου η κυβέρνηση της χώρας μας είναι η μνημονιακή συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ με ΑΝΕΛ. Πλέον οι εποχές, που το πρώην κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς ρητόρευε για την απελευθέρωση της κοινωνίας και την απαλλαγή της χώρας μας από κάθε είδους υποδούλωση, έχουν παρέλθει. Πλέον αυτο που έμεινε σε αυτον το κομματικό σχηματισμό να θυμίζει την πάλαι ποτε αριστερή ταυτότητα του είναι μόνο η ονομασία του.

Βέβαια, τόσο ως κυβερνητικός εταίρος όσο και ως κομματική φιγούρα , ο ΣΥΡΙΖΑ , επικαλείται την αριστερή ταυτότητα του. Εδω ανακύπτει ένα μείζων ερώτημα : Είναι ο ΣΥΡΙΖΑ αριστερό κόμμα ή όχι ;

Η απαντήσεις που θα δοθούν θα είναι πολυποίκιλες και απόλυτα αντιθετικές. Πολλοί θα υπερασπιστούν την αριστερή ταύτοτητα του γιατί απλά έχει προωθήσει νομοθετικές ρυθμίσεις που έχουν προοδευτική συνέπεια όπως είναι νομική αναγνώριση φύλου, σύμφωνο συμβίωσης ομοφυλόφιλων και άλλες πιο μικρής εμβέλειας. Εν αντιθέσει, υπάρχουν και μερίδες πολιτικοποιημένων ατόμων που θα αναφερθούν πως τα μνημόνια και οι αντεργατικές νομοθεσίες δεν ευθυγραμμίζονται και δεν αναπαράγουν την αριστερή ταύτοτητα ένος κόμματος. Όπως συμπεραίνετε, αυτές οι αλληλοσυγκρουόμενες απαντήσεις φέρνουν έναν καθαρόαιμο προβληματισμό για την πολιτική και ιδεολογική φύση ενός αριστερού κόμματος .

Ο Μαρξ και ο Ένγκελς, θεμελιωτές του μαρξισμού, προσέφεραν στην ανθρωπότητα τις βάσεις του επιστημονικού σοσιαλισμού και ουσιαστικά την εμφάνιση των εργατικών κομμάτων. Από τότε μέχρι τις μέρες μας στην ιστορία του εργατικού κινήματος εμφανίστηκαν σοσιαλδημοκρατικα αλλά και κομμουνιστικά κόμματα που επικαλούνται και αυτοπροσδιορίζονται ως εκπρόσωποι του εργατικου κινήματος. Κοινώς ως αριστερά κόμματα. Πολλά από αυτά φθάρθηκαν ιδεολογικά και συνεργάστηκε με αστικά κόμματα για να προωθήσουν πολιτικές που θα σέβονται το ίδιο το σύστημα, άλλα υποστήριξαν ότι το σύστημα θα αλλάξει εκ των έσω αποτυγχάνοντας και κάποια προχώρησαν να υιοθετούν ολοκληρωτικές λογικές . Όπως καταλαβαίνετε, η προβληματική που δημιουργείται εαν ένα κόμμα είναι αριστερό ή όχι δεν είναι τωρινό πρόβλημα αλλά τυραννούσε το εργατικό κίνημα εσαεί.

Με τον όρο αριστερό κόμμα λέμε ένα κομματικό σχηματισμό που εκπροσωπεί και προωθεί τα συμφέροντα της εργατικής ταξής. Ένα κόμμα που θα σέβεται και θα κινητοποιεί τους καταπιεσμένους και θα προβάλλει έμπρακτα αντίσταση σε κάθε είδους ιδεολογικό και κατασταλτικο μηχανισμό, φέρ’ειπειν αστυνομία, στρατός, Εκκλησία, ΜΜΕ. Είναι εκείνο το πολιτικό υποκείμενο που έχει ως βάση να προκαλέσει δυσλειτουργίες στο καπιταλιστικό σύστημα και όχι την αναπαραγωγή και σωτηρία του. Για ένα αριστερό κόμμα που σέβεται την ιδεολογική και πολιτικη του φύση οφείλει να προχωρήσει σε αναδιανομές του εισοδήματος, την προώθηση της κοινωνικής δικαιοσύνης, την εργατική αυτοδιαχείριση, την αλληλεγγύη. Είναι εύλογο να καταλάβετε πως τα αριστερά κόμματα, πέρα των ιδεολογικών διαφόρων τους , έχουν ως αυτοσκοπό να αντιμάχονται και εντέλει να ανατρέψουν το σύστημα, που λέγεται καπιταλιστικό.

Ένας αριστερός σχηματισμός εσωτερικά οφείλει να μην αναπαράγει την συστημική λογική. Δηλαδή, ένα αριστερο κόμμα που επικαλείται την αυτοδιαχείριση θα είναι αδιανόητο να είναι προσωποπαγες ή να λειτουργεί αυταρχικά και να μην σέβεται την άποψη ή διαφοροποιήση των μελών του στα διάφορα ζητήματα που τίθενται. Ακόμα και στα πλαίσια κυβέρνησης είναι επιτακτικό , σε κάθε πολιτικό και κοινωνικό θέμα να αφουγκράζεται το λαό και καθε είδους κίνημα που αποσκοπεί στην απελευθέρωση της κοινωνίας από τα δεσμα της πλουτοκρατιας, της περιθωριοποιήσης και της συντήρησης.

Εν κατακλείδι, είναι αναγκαίο να διαχωριστούν τα κόμματα που σέβονται και αναπαράγουν τα συμφέροντα των καταπιεσμένων και αυτά που επικαλούνται την αριστερή ταυτότητα τους μόνο και μόνο για να γεμίσουν τις εκλογικές του δεξαμενές με κόσμό της εργασίας για να τον εγκλωβίσουν και να τον προσανατολίσουν σε λογικές κομφορμισμού, πολιτικής απάθειας και αποδέσμευσης αλλά και απραξίας. Για αυτο το λόγο ο κάθε δημοκράτης, ριζοσπάστης και αγωνιστής οφείλει να διαθέτει την κατάλληλη ιστορική γνώση και κριτική σκέψη για να αμφισβητήσει και να απορρίψει τις απεγνωσμένες προσπάθειες της κυρίαρχης τάξης να βαφτίσουν αριστερά κόμματα, τα οποία υπηρετούν πιστά και ταπεινά τις βουλές εφοπλιστών, τοκογλύφων και κάθε είδους καταπιεστή.